กิจกรรมปี ๒๕๕๕ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 45 / 62

ทำกาย...ให้สบาย ทำใจ...ให้สงบ เดี๋ยวกา็จะพบ...แสงสว่าง ...พบดวงธรรมภายใน ...พบกายในกาย ...พบพระธรรมภายในตัวของเรา ๑๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

ทำตัวให้สบาย ...ทำใจให้สงบ เดี๋ยวเราก็จะพบทางออก ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๓ ๑๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

หลับตาเบาๆ พอสมควร คล้ายๆ กับตอนที่เราใกล้จะหลับ อย่าไปบีบเปลือกตา อย่ากดลูกนัยน์ตา หลับตาสักก่อนลูก สัก ๘๐ เปอร์เซ็นต์ เหมือนปรี่อ ๆ ตานิด ๆ อย่าถึงกับปิดสนิทนะ ๑๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๕

ความพอดี คือนั่งแล้วสบายนใจ 31 มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

"พอใจ" คือ วางใจอย่างนี้ แล้วรู้สึกสบาย ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

ถ้าเราหาความพอดี กับของหยาบได้ ละเอียดก็พอดีได้ ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

ใจที่จะเข้าสู่ธรรม ต้องใจสบาย เบิกบาน แช่มชื่น และใจจะสบายได้... ต้องนึกถึงแต่เรื่องบุญ เรื่องธรรมะ เรื่องความดี และไม่ติดข้องกับสิ่งใดเลย ๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

ภาวนาไปเรื่อย ๆ พอภาวนาไปถึงจุด ๆ หนึ่งแล้ว คำภาวนาหายไป เม้อไรคำภาวนาหายไป แล้วใจไม่ฟัง ก็ไม่ต้องกลับมาภาวนาใหม่ ให้ทำใจเฉย ๆ อย่างเดียว เดี๋ยวใจมันก็หยุดนั่งมองข้างใน ๒๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕

จะนึกว่ า "พระ" ก็ได้ แม้ไม่เห็นพระ จะนึกว่ า "ดวง" ก็ได้ แม้ไม่เห็นดวง หรือจะนึกว่ า "บุญ" ก็ได้ แม้ไม่เห็นอะไร ๑๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๕

ส่วนใคร่ที่ทำได้แล้ว เห็นดวง เห็นกาย เห็นองค์พระ ก็ “แตะ” ใบเบาๆ แตะไปเรื่อยๆ ใช้ระบบสัมผัส แตะดวงใสๆ แตะกายภายในใสๆ แต่องค์พระใสๆ เดี๋ยวท่านก็จะดูดวงเข้าไปข้างใน ๑๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๕

ธรรมะเป็นของลิขสิ่ง ถ้าทำถูกวิธีวิธีจะเข้าถึงได้ง่าย ๆ แต่ถ้าทำไม่ถูกวิธี ของง่ายจะกลายเป็นยาก ๒๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕

หมันสังเกต แล้วก็ปรับปรุงแก้ไขตัวเอง อย่าไปโทษนั่น โทษนี้ หรือเอาตัวเรา ไปเปรียบกับคนอื่น ใครนั่งดี...เราก็อึมทนมา 6 มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

ให้เอาร่างกายเราเป็นเกณฑ์ ตัวเราจะเป็นครูอย่างดี มันจะคอยเตือนเรา ติงเกินไป ห่อนเกินไป สังเกตหรือเปล่า ๒๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕

เอาตัวเราเป็นครู สังเกตให้ดี ปรับให้พอดี ไม่ตีง ไม่หย่อน พอดีเมื่อไร...ได้ดีเมื่อนั้น 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕

การปรับอารมณ์ ที่จริงเรารู้ว่านว่า... ปรับแค่ไหนพอดี แล้วเราชอบ แต่พอถึงตรงนี้ ทำไมเราปล่อยให้มันผ่านไป ๒๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕

นี่แล้วอย่าไปคาดหวังว่าจะ วันนี้จะต้องเอาให้ได้ หรือวันนี้จะต้องดีกว่าเมื่อวาน อย่าคาดหวัง... ให้เริ่มต้นใหม่อย่างนักเรียนอนุบาล ๒๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

อย่าไปกล้มใจ ทุกประสบการณ์ มีประโยชน์ทั้งนั้น ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

การปฏิธรรมไม่มีผิดนะ มีแต่ถูกมาก หรือถูกน้อย สมบูรณ์ หรือไม่สมบูรณ์ แล้วเราควรจะทำอย่างไร ก็ทำใหมันสมบูรณ์ วันนี้ไม่สมบูรณ์...พรุ่งนี้เอาใหม่ พรุ่งนี้ไม่ได้...มะรืนนี้วักกันใหม่ ...ฝึกกันไป ๕ ตุลาคม

มัว่ า เ ร า จ ะ ยั ง มื ด ยั ง ไ ม่ นิ ง ก็ ต า ม... แต่ ก็ ไ ม่ ไ ด้ หม า ย ถึง ว่ มัน จะ เป็ น อย่ า ง นี้ ต ล อ ด ช า ติ เร า มั น ฝึ ก ฝน อ บ ร บ ร ม ใ จ แล้ ว ก็ มั น ส ั ง เก ต ปรั บ ใ จ ข อ ง

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงความมืดมนในชีวิตและการเรียนรู้ที่จะปรับใจเพื่อนำไปสู่ความสำเร็จ อธิบายถึงขั้นตอนในการฝึกฝนจิตใจเพื่อรับมือกับปัญหาและหาแนวทางสู่ความสำเร็จ การฝึกฝนและการปรับใจเป็นสิ่งสำคัญที่จะช่ว

หยุดนิ่งทุกอริยาบถ ฝึกไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวเราชำนาญขึ้น ๒๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕